Kalendarium

PNWTŚRCZPTSOND
 1 2 3 4 5 6 7
 8 91011121314
15161718192021
22232425262728
293031    
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
Strona została zrealizowana dzięki dofinansowaniu ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.

Kontakt

Babiogórski Park Narodowy
Zawoja 1403
34-223 Zawoja

tel. (0-33) 877 51 10
tel. (0-33) 877 67 02
fax: (0-33) 877 55 54
e-mail:

Tutaj jesteś: Strona główna / Region / Orawianie / Zwyczaje

Zwyczaje

Zwyczajowe zajęcia Orawian związane były z hodowlą bydła i owiec, rolnictwem oraz rzemiosła związane z przerobem lnu, wełny, skóry oraz pozyskiwaniem i obróbką drewna. Dla wielu mieszkańców wsi orawskiej płóciennictwo było bardzo ważnym sposobem utrzymania. Wiek XVIII przyniósł rozwój przydomowych warsztatów tkackich. O jego skali świadczyć może fakt, że w niektórych wsiach na terenie Orawy istniały wówczas farbiarnie, które zatrudniały od kilku do kilkudziesięciu osób. A także, że jeszcze w XIX wieku w wielu miejscowościach (np. Lipnica Wielka i Mała, Orawka) znajdowały się liczne ręczne drukarnie płócien. W związku z tym na Orawie wytworzyła się specyficzna grupa zawodowa jaką byli platenicy – czyli handlarze płótnem, którzy sprzedawali je na Węgrzech, w Chorwacji, Siedmiogrodzie, Serbii, Rumunii, Bułgarii, Turcji, a nawet w Egipcie.

Bardzo popularnym zajęciem miejscowej ludności była również produkcja sukna z owczego runa i jego folowanie, czyli spilśnianie w celu wzmocnienia i pogrubienia. Podobnie jak przy płóciennictwie początkowo robiono to ręcznie, potem mechaniczne w foluszach. W Orawce i Podszklu jeszcze w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku działały folusze do których przywożono sukna z wielu okolicznych wsi.

W związku z tradycyjną hodowlą owiec i bydła, bardzo rozwinięte było również garbarstwo i kuśnierstwo. Charakterystyczne orawskie kożuchy, serdaki i czapki najczęściej pochodziły z Habowki i Orawki, gdzie koncentrowali się rzemieślnicy w tych specjalnościach.

Szczególnym zajęciem był również przemyt, który wynikał z bliskości granicy i stanowił jedno z ważnych źródeł dochodu dla wielu rodzin. Na początku XX wieku rozwinął się na większą skalę i trwał z różnym nasileniem aż do początku XXI wieku. Do Polski przemycano wyroby przemysłowe, głównie tytoń, alkohol, obuwie i tekstylia, na drugą stronę przenoszono jajka, sól oraz przepędzano konie, bydło i trzodę chlewną.

Kanał RSS

Komunikat turystyczny

Komunikat weekendowy z dnia 26.02.2010 r.

Na Babiej Górze panują trudne, zimowe warunki do uprawiania turystyki pieszej.
więcej

Pogoda

3

Data: 04.03.2010 r.
Opady: brak
Wiatr: słaby
Widoczność: dobra
Warunki turystyczne: trudne
Pokrywa śnieżna: 10 cm, puch na zsiadłym
Obowiązuje II stopień zagrożenia lawinowego

Newsletter

Sklep internetowy

Babia Góra bez granic - Babia hora bez hranic

Babia Góra bez granic - Babia hora bez hranic

09.03.2010
Cena: 5,00 zł
więcej