| PN | WT | ŚR | CZ | PT | SO | ND |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 |
Miłośnicy tej niezwykle atrakcyjnej grupy organizmów żywych bez większych problemów znajdą na Babiej Górze powody do zachwytu. Duża, jak na tak niewielki obszar liczba gatunków roślin naczyniowych (blisko 650) w połączeniu z bogactwem bioflory (280 gatunków mszaków) sprawia, że zarówno babiogórskie lasy, zarośla i hale mogą zaskakiwać swoim bogactwem.
Wysokogórski charakter Babiej Góry znajduje swoje odzwierciedlenie w występowaniu na jej obszarze złożonego systemu ekosystemów typowo górskich. Odnaleźć tutaj można szereg gatunków roślin związanych z wyższymi położeniami: 125 gatunków uznano za gatunki górskie (ogólnogórskie, reglowe, subalpejskie i alpejskie), zaś 370 to gatunki niżowo-górskie. Dużą wartość przyrodniczą flory babiogórskiej potwierdza także występowanie na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego 67 gatunków roślin objętych prawną ochroną gatunkową oraz czterech gatunków figurujących w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin: tojadu mocnego morawskiego (Aconitum firmum ssp. moravicum), rogownicy alpejskiej (Cerastium alpinum), okrzynu jeleniego (Laserpitium archangelica) oraz gnidosza Hacqueta (Pedicularis hacqueti). Dwa z nich: okrzyn jeleni i rogownica alpejska to gatunki o ściśle ograniczonym zasięgu w Polsce - rogownica alpejska występuje w skali kraju wyłącznie na Babiej Górze, zaś okrzyn jeleni spotykany jest jeszcze na izolowanym stanowisku w Beskidzie Śląskim.
Roślinność na Babiej Górze wykazuje wyraźną piętrowość. Występuje tutaj pięć pięter klimatyczno-roślinnych, których granice przebiegają ok. 100-200m niżej w stosunku do układu obserwowanego w Tatrach:
- piętro pogórza (do ok. 700 m n.p.m.) - niegdyś piętro typowo leśne, obecnie silnie przekształcone w wyniku działalności człowieka, zajęte głównie przez osiedla mieszkalne, pola uprawne i coraz częściej nieużytki,
- regiel dolny (700-1150 m n.p.m.) - dominującymi zbiorowiskami roślinnymi są tu lasy bukowe (buczyny) oraz bory mieszane bukowo-jodłowo-świerkowe, a nad potokami olszynki. Na obszarze tego pietra występują także tereny porośnięte wyłącznie świerkami, stanowiące pozostałości po lasach gospodarczych dołączonych do Parku w 1997 roku.
- regiel górny (1150-1360 m n.p.m.) - jest to królestwo świerka (Picea abies), bezwzględnie przeważającego w drzewostanie. Obok borów świerkowych w reglu górnym występują też zarośla jarzębiny, wyraźnie widoczne zwłaszcza w pobliżu górnej granicy lasu.
-piętro kosodrzewiny (1360-1650 m n.p.m.) - jest nazywane także piętrem subalpejskim. Głównym gatunkiem występującym na tej wysokości jest kosodrzewina (Pinus mugo), której towarzyszyć mogą wiciokrzew czarny (Lonicera nigra), róża alpejska (Rosa pendulina) oraz wierzba śląska (Salix silesiaca). W miejscach, gdzie nie wykształcają się zarośla kosodrzewiny pojawiają się borówczyska i ziołorośla.
- piętro alpejskie (1650-1725 m n.p.m.) - zwane także halnym. Próżno szukać w nim drzew, krzewów czy okazalszych roślin zielnych. Dominują niewielkie rośliny tworzące murawy alpejskie bądź porastające miejsca długiego zalegania śniegu (wyleżyska), obok których licznie reprezentowane są porosty naskalne.
Do walorów roślinności babiogórskiej zaliczyć także należy występowanie tutaj zespołów roślinnych, których zasięg w Polsce ograniczony jest wyłącznie do Babiej Góry. Są to dwa zespoły wysokogórskie: Junco trifidi-Festucetum airoidis oraz Saxifrago-Festucetum versicoloris.