Kalendarium
| PN | WT | ŚR | CZ | PT | SO | ND |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 |
Rośliny
Wędrując po babiogórskich szlakach nie sposób nie zwrócić uwagi na bogactwo i zróżnicowanie flory masywu. Wyraża się ono nie tylko w znacznej, jak na tak niewielki obszar, liczbie gatunków roślin, ale także w ilości roślin rzadkich, które zostały objęte ochroną gatunkową. Prawnie chroniony jest co dziesiąty gatunek rosnący na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego, przy czym osiem z nich objęte jest ochroną częściową.
Rośliny chronione rosnące na Babiej Górze należą do wielu grup systematycznych. Poczesne miejsce w tym gronie zajmują rośliny zarodnikowe, tzn. skrzypy, widłaki i paprocie, wśród których wymienić można skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia), wildlicz alpejski (Diphasiastrum alpinum), wroniec widlasty (Huperzia selago), widłak jałowcowaty (Lycopodium annotinum), widłak goździsty (Lycopodium clavatum), paprotkę zwyczajną (Polypodium vulgare), paprotnik kolczysty (Polystichum aculeatum), paprotnik Brauna (Polystichum braunii), paprotnik ostry (Polystichum lonchitis) i podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant). Ostatni z nich charakteryzuje się nietypowym dla polskich paproci rozdziałem liści zarodnionośnych i asymilacyjnych ? ciemnozielone, tworzące rozetę liście są odpowiedzialne za fotosyntezę, zaś te, które wyrastają ze środka rozety i szybko brązowieją pełnią funkcje zarodnionośne.
Zaskakuje także duża liczba storczyków, których w Babiogórskim Parku Narodowym występuje 11 gatunków. Obok często spotykanych kukułek: Fuchsa (Dactylorhiza fuchsii) i szerokolistnej (D. majalis) odnaleźć tutaj można dwa gatunki kruszczyków (szerokolistny Epipactis helleborine i błotny E. palustris), gółkę długoostrogową (Gymnadenia conopsea), gołka białawego (Leucorchis albida), dwie gatunki lister (sercowata Listera cordata i jajowata L. ovata ), gnieźnika leśnego (Neottia nidus-avis), podkolan biały (Plathanthera bifolia)i storczycę kulistą (Traunstainera globosa).
Wysokość Babiej Góry warunkująca obecność pięter wysokogórskich, tj. piętra subalpejskiego i alpejskiego sprawia, że naturalnym jest występowanie wśród gatunków objętych ochrona prawną roślin związanych z najwyższymi położeniami górskimi. Grupa ta reprezentowana jest przez 12 gatunków: zawilec narcyzowy (Anemone narcissiflora), goździk okazały (Dianthus speciosus), widlicz alpejski (Diphasiastrum alpinum), omieg górski (Doronicum austriacum), goryczka kropkowana (Gentiana punctata), gołek białawy (Leucorchis albida), gnidosz Hacqueta (Pedicularis hacquetii), sosna górska (kosodrzewina ? Pinus mugo), paprotnik ostry (Polystichum lonchitis), rojnik górski (Sempervivum montanum) i niebielistka trwała (Swertia perennis).
Na stokach Babiej Góry spotkać można 4 gatunki ujęte w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin. Są to gatunki o wyraźnie ograniczonym zasięgu w Polsce i jako takie w skali kraju uznane zostały za zagrożone. Spośród nich krytycznie zagrożone (kategoria zagrożenia ? CR) są rogownica alpejska (Cerastium alpinum), występująca wyłącznie na Babiej Górze oraz okrzyn jeleni (Laserpitium archangelica), stanowiący symbol Babiogórskiego Parku Narodowego, poza Babią Górą rosnący na izolowanym stanowisku w Beskidzie Śląskim. Dwa pozostałe gatunki tzn. występujący także w Tatrach gnidosz Hacqueta (Pedicularis hacquetii) i spotykany w kilku pasmach Beskidu Żywieckiego i Beskidu Śląskiego tojad mocny morawski (Aconitum firmum subsp. moravicum) uznane zostały za narażone (kategoria zagrożenia ? VU).
Galeria:
Komunikat turystyczny
Komunikat weekendowy z dnia 26.02.2010 r.
Pogoda
-3
Opady: śnieg
Wiatr: silny
Widoczność: ograniczona
Warunki turystyczne:bardzo trudne
Pokrywa śnieżna: 10 cm, puch na zsiadłym
Obowiązuje II stopień zagrożenia lawinowego
